BABA PÜNHANDAN SEÇMƏLƏR
İki bağ əlli otaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ,
Bura dərya, ora dağ – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Qıdı Kirvəm də mənimlə qapı bir qonşu düşüb,
Vururuq gündə araq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Deyirəm, yaxşı ki, çox qurdalamırlar bu işi,
Dolanır arvad-uşaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Yekə dağlar ətəyindən tutan alçaq təpəyəm,
Təpədəndirsə maraq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Onun hərbində də, sülhündə də sirlər görünür,
Qalanır sirli ocaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Demə, yüzlərlə «mataq»lar dolaşırmış Bakıda,
Bakıda varsa «mataq» – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Binədə, Maştağada çox yeri zəbt eyoəmişəm,
Ni dinir dil, nə dodaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Kimisi atəşi kəsdi, kimi düşmən qulağın,
Xatası məndən uzaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
O qədər səbr edirik ki, dığa həll etsin işin,
Sümüyə çatası bıçaq – nəyimə gərəkdir Qarabağ.
Demə, Pünhan, Qarabat bir də gərəkdir nəyimə,
Yaşıla, qırmızıya, göyümə gərəkdir Qarabağ.
20 aprel 1998, Bakı
