OĞLUM MƏHƏMMƏDƏ NƏSİHƏT

Nizami Gəncəvi

Sən, ey on dörd yaşlım, hər elmə yetgin!

Gözündə əksi var iki aləmin!

Yeddi yaşar oldun o zaman ki, sən,

Açıldın gül kimi, güləndə çəmən.

AZƏRBAYCAN DƏRDİ

Cabir Novruz

Bu gün bircə dərdimiz var - Vətən dərdi...
Hamımızı oda yaxar - Vətən dərdi...
Dava gedir torpağımda,
Şəhid olur yurdumuzun yüz-yüz mərdi,
Vətən dərdi qabağında

ŞAİR NƏ TEZ QOCALDIN SƏN Səməd Vurğun

Nemətsə də gözəl şeir,
Şair olan qəm də yeyir.
Ömrü keçir bu adətlə,
Uğurlu bir səadətlə.
Görən məni nadir deyir:
Saçlarına düşən bu dən?
Şair, nə tez qocaldın sən!

Bir şeyin halal və ya haram olması Allahın əmrinə bağlıdır. Allah nəyi halal buyursa halal, haram buyursa, haram hesab edilir. Uca Allah Quranda belə əmr edir: «Allah sizə ölmüş heyvanı, qanı, donuz ətini və Allahdan başqasının adı ilə kəsilənləri yeməyi qəti haram etmişdir» («Bəqərə» surəsi, 173). Yəni din bir imtahan və insanlara edilən bir təklifdir. Dinimizin qadağan etdiklərindən biri də donuz ətidir. Bu qadağanın bir çox hikməti vardır. Biz burada yalnız bir neçəsi haqqında danışmağa çalışacağıq.

Günahların qeyd edildiyi qətidir,savablarin qeyd edildiyi subhəli!(Cuneyd Bağdadi)
• Camaat,insan vucudlarının topluluğu ilə deyil,ruhların birlik içində toplanmasidir!(Nurəddin Topcu)
• Allah yolunda nə versən öz malın odur!(Feriduddin Attar)
• Kecmisler geleceye suyun suya benzediyinden daha çox bənzər(Ibn Haldun)
• Allahin nemetleri üzerində düsünmək,en meqbul ibadetlerdendir!(Omer Bin Abdulaziz)

  Sabir bədii yaradıcılığa kiçik yaşlarında, Seyid Əzim Şirvaninin məktəbində oxuduğu zaman başlamış, ilk şerlərini Şərqin Firdovsi, Sədi, Füzuli kimi böyük klassiklərinin təsiri ilə yazmışdır. Bu əsərlər lirik üslubda və əsasən qəzəl janrındadır. Başqa Azərbaycan sənətkarları kimi, Sabirin də qəzəllərinin ana xətti, leytmotivi məhəbbət duyğularının təsvir və tərənnümüdür

Ələkbər Zeynalabdin oğlu Tahirzadə 1862-ci il mayın 30-da Şamaxıda anadan olmuşdur. Atası kiçik baqqal dükanı olan dindar bir kişi idi və Ələkbəri gələcəkdə ruhani görmək istəyirdi. Buna görə oğlu səkkiz yaşına çatanda onu mollaxanaya qoymuşdu.
          Mollaxanada şagirdlərin ilk vəzifəsi Quranı oxumaq idi. Ancaq Ələkbər Quranı oxuyub başa vurmadan yazı yazdığı üçün mollası tərəfindən falaqqaya salınıb döyülmüşdü. Onu sıxan yalnız mollaxanadakı dözülməz qanun-qaydalar, maraqsız keçən dərslər idi. Evdə ata və anası səkkiz yaşlı oğullarını oruc tutmağa, namaz qılmağa məcbur edirdilər. Sabirin uşaq vaxtı yazdığı üç misralıq ilk şerində bu acı həqiqət çox təsirli ifadə olunur:

Gəncə xanlığının son hakimi. 1786-cı ildən Gəncəni idarə edən Cavad xan 1804-cü ilin yanvarın 3-dən 4-nə keçən gecə general L. Sisianovun başçılığı ilə uzun müddət şəhəri mühasirədə saxlayan rus işğalçı qoşunları ilə qeyri-bərabər döyüşdə qəhrəmancasına həlak olmuşdur.Cavad xan Gəncədə XVI əsrdən hökmranlıq edən Ziyadoğlular nəslindəndir. Ziyadoğlular ilk doqquz Qızılbaş tayfalarından olan Qacarların bir qoludur.Cavad xan o dövrdə sürətlə bir-birini əvəz edən mürəkkəb hadisələr tonunda öz fəal siyasi fəaliyyəti ilə digər Azərbaycan xanlarından seçilirdi. Yaxınlaşan təhlükə qarşısında Azərbaycan, Dağıstan və Gürcüstan hakimlərinin vahid cəbhədən çıxış etmək meyllərindən məharətlə istifadə edən Gəncə xanı antirus koalisiya yaratmağa çalışır,hətta buna müyəyyən qədər müvəffəq olur. Gəncə, Qarabağ, Şəki xanları, ləzgi şamxalları və Gürcü şahzadəsi Aleksandr Rusiyaya qarşı birgə mübarizə aparacaqlarına and içirlər. Lakin həlledici anda Gəncə xanına heç kim kömək etmir və o, qorxunc düşmən qarşısında tək qalır.
Cavad xanın başcılığı ilə gəncəlilər təcavüzkara qarşı 1 aydan artıq müddətdə mübarizə aparırlar. Cavad xan hətta düşmənlərinin belə etiraf etdiyi bir qəhrəmanlıqla həlak olur.

Millət necə tarac olur olsun, nə işim var?!

Millət  necə tarac olur olsun, nə işim var?!
Düşmənlərə möhtac olur olsun, nə işim var?!
Qoy  mən  tox  olum, özgələr ilə  nədi  karim,
Dünyəvü cahan ac  olur olsun, nə işim  var?!