Məbəd Cəngavərlərinin gizli tarixini və bu təşkilatın masonluğa necə çevrildiyini əvvəlki hissələrdə araşdırdıq. Şübhəsiz, Məbəd Cəngavərləri ilə masonluq birə-bir eyni təşkilatlar deyil ancaq sahib olduqları fəlsəfə eynidir. Bu fəlsəfə, Xristianlıq (və ya İslam) kimi İlahi dinlərin yerinə pagan bir inancı və dünya görüşünü yerləşdirməyi məqsəd qoyan, bu hədəf uğruna hər cür dini inancı və təşkilatı hədəf alan, mistisizm və okültizm boyasına batmış bir materializmə söykənən, sapkın bir təlimdir.

Məbədçilərdən miras qalan bu təlim, masonluğun özünü meydana gətirməkdədir. Masonluq, bu pagan təlimi ən yüksək dərəcələrdə tam olaraq açıqlayar, daha alt dərəcələrə isə addım-addım açıqlayar. Masonların qlobal strategiyası isə söz mövzusu təlimi, ola biləcək ən cazibədar şəkildə, geniş kütlələrə təlqin etmək və bu təlimin qarşısında dayanan gücləri ortadan qaldırmaqdır.

18. əsrdən bu yana Qərb dünyasında inkişaf edən bəzi fikiri axınların və siyasi hərəkətlərin pərdə arxasında, işdə masonluğun bu qlobal strategiyası yatmaqdadır.

İngilis tarixçi Michael Howard, The Occult Conspiracy (Okült Sui-qəsdi) adlı kitabında, Məbədçi ənənədən gələn masonluq, gül-Xaç, İlüminati kimi gizli dərnəklərin, Qərb mədəniyyətini Xristianlıq əvvəlindəki pagan mədəniyyətə geri çevirmək üçün icra etdikləri uzun mübarizəni izah etməkdədir. Kitabın girişində mövzu belə açıqlanar:

Gizli dərnəklərin və okült qruplarının-ki bunlar andıq esoterik təlimlərin qoruyucusudurlar-millətlərin tarixi üzərində minlərlə ildir olduqca güclü və çox vaxt da həyati rol oynadıqları çox az bilinən bir gerçəkdir. Masonlar, Məbəd Cəngavərləri və ya gül-Xaçlar olaraq, bu gizli dərnəklər Fransız və Amerikan inqilablarının axışını və bir o qədər də Orta əsrlər nizamının yıkılışını təsir etmişlər... Nazılar, İngilis təhlükəsizlik gücləri, Amerikanın qurucuları və hətta Vatikan, bütün bunlar bu və ya bu şəkildə okült sui-qəsdində rol oynamış vəziyyətdədirlər.

Howardın da ifadə etdiyi kimi, söz mövzusu mübarizə tək bir qalıb içində deyil. Neo-pagan ənənədən doğan fəlsəfi və ya siyasi axınlar; Fransız İnqilabını hazırlayan "Aydınlanmacılar"dan bütün Avropada sosialist bir inqilab etmək istəyən Bavyera İlüminatilerine, Nazı partiyasının təməllərini atan Alman irqçilərindən İtalyan milli birliyinə liderlik edən Carbonari təşkilatına qədər geniş bir yelpikdə uzanmaqdadır. Bu axınlar arasında əhəmiyyətli fərqlər tapılmasına baxmayaraq dərhal hamısı, dinin cəmiyyət həyatından xariclənməsi, dini inancların yerinə materialist və natüralist fəlsəfənin mənimsənməsi və dini təşkilatların nəşr/təzyiq altına alınması kimi təməl bəzi nöqtələrdə ittifaq etməkdədir. İşdə masonluq, bu təməl ittifaq nöqtəsi üzərində 18. əsrdən bu yana fərqli şəkillərə girmiş, öz bünyəsinə fərqli siyasi və ya fəlsəfi axınlardan insanlar qatmışdır. (Hətta, yuxarıdakı götürmədə də ifadə olunduğu kimi, masonluq Vatikana da sızmış və bu təşkilatı öz fəlsəfəsinə görə istiqamətləndirməyə çalışmışdır.)

Masonluğun bir başqa qeydə dəyər yönü isə, üzvləri üçün əhəmiyyətli bir mənfəət vasitəsi meydana gətirməsidir. Bu təşkilat pagan (və səbəbindən tündülər) olduğuna görə, üzvlərinin idealist hədəflərdən çox dünyəvi qazanclar arxasında olması təbiidir. Bu səbəblə masonluq bir tərəfdən fəlsəfi kimi görünən bir mübarizə icra edərkən, bir tərəfdən də siyasi və iqtisadi bir çıxar mərkəzi olmuşdur. Eynilə Məbədçilərin bir tərəfdən pagan bir təlimin təqibçiliyini edərkən bir tərəfdən də Avropanın ən zəngin bankirləri halına gəlmələri kimi. Masonluğun irəliləyən səhifələrdə araşdıracağımız "mafia əlaqəsi"nin təməlində, təşkilatın bu xüsusiyyəti yatmaqdadır.

Masonluq təbiəti gərəyi gizli bir təşkilat olduğu üçün, təşkilatın tarixdəki bütün fəaliyyətlərini tək tək ortaya tökmək mümkün deyil. Tək həll, aysberqin görünən qisimlərini tapmaq və buradan yola çıxaraq aysberqin bütününü təxmin etməyə çalışmaqdır. Bu hissədə, işdə bu məntiq içində, masonluğun son iki əsrin tarixində buraxdığı bəzi izləri araşdıracağıq.

İlüminatinin İnqilab Planları

apınakçı ənənənin masonluğa çevrilməs(n)i içində, bir sıra yan məhsullar da ortaya çıxdı. gül-Xaçlar bunların biriydi. Bir başqas(n)ı isə, okültizm tarixinin ən/en müzakirəli təşkilatlarından biri olan İlüminati (İşıqlanmışlar) Dərnəyi idi. Almaniyanın cənubundakı Bavyera bölgəsində qurulduğu üçün "Bavyera Aydınlanmışları" olaraq da bilinən dərnək, masonik ideallara uyğun bir siyasi nizamı inqilab yoluyla qurmaq məqsədini daşıyırdı. Monarxiyalara və Kilsəyə şiddətlə düşmən olan İlüminati, Adam Weishaupt adlı bir hüquq professoru tərəfindən qurulmuşdu. Adam Weishaupt, təşkilatın məqsədlərini bu şəkildə sıralamışdı:

1- Bütün monarxiyaların və nizamlı hökumətlərin ləğv edilməsi,

2- Şəxsi mülkiyyət və varisliyin ləğv edilməsi,

3- Ailə həyatı və evlilik təşkilatının ləğv edilməsi və uşaqlar üçün komünal bir təhsil sisteminin qurulması,

4- Bütün dinlərin ləğv edilməsi. 39

The Encyclopedia of Occultun bildirdiyinə görə, Almaniya içində getdikcə güclənən İlüminati hərəkəti, bütün masonik ritüelleri tətbiq etməklə birlikdə, ənənəvi mason lojalarından ayrı bir quruluşda idi. Weishaupt, təşkilata qatılan yüzlərlə intellektual üzərində böyük bir nüfuz qurmuşdu. Təşkilat üzvlərinin yalnız çox az bir hissəs(n)i, "böyük ustad"la, yəni Weishauptla üz-üzə görüşə bilirdi. 1780də Alman mason lojalarının ustadlarından olan Baron Von Kniggenin iştirakıyla, təşkilatın gücü yaxşıca artdı. Weishaupt və Knigge, Almaniyada, din və monarxiya əleyhdarı bir inqilab etmə hazırlığına giriş idilər. Lakin hökumətin vəziyyətdən xəbərdar olması üzərinə, İlüminati ustadları Weishaupt və Knigge, təşkilatı dağıt/paylayıb normal mason lojalarına qatılmağa qərar verdilər. Birləşmə, 1782də reallaşdı.

Okült tarixçilər tərəfindən qəbul edildiyinə görə, Fransız İnqilabında rol oynayacaq olan bəzi inqilabçıların arasında, Babeuf kimi Elliminə mənbəlilər də əhəmiyyətli bir yer tuturdu. 40

İlüminati, xüsusilə din düşmənliyi ilə ön plana çıxan bir təşkilat idi. İngilis tarixçi Michael Howardın ifadəsiylə, təşkilatın böyük ustadı olan Weishaupt, qurulu/təşkilatı dinə qarşı "patalojik bir nifrət" duy/eşidirdi. 41 Bu nifrəti, siyasi bir inqilabla tətbiqə keçirməyə çalışdılar. Müvəffəqiyyətli ola bilmədilər, ancaq hədəflədikləri inqilab, Fransadakı "qardaşları" tərəfindən hazırlandı və həyata keçirildi. Bu, məşhur Fransız İnqilabı idi.

Fransız İnqilabı və Jacques də Fasilənin Qisası

Xatırlanacağı kimi, Məbəd Cəngavərləri Fransa Kralı və Katolok Kilsəsinin ortaq şəkildə təşkil etdikləri bir basqınla yaxalanmış, mühakimə olunmuş və sonra da ləğv edilmişdilər. Heç şübhə yox ki, bu iki təşkilatı zəiflətmək və mümkünsə ortadan qaldırmaq, Məbədçi ənənənin və bunun nümayəndəsi olan masonluğun ən prioritetli hədəflərindən biri oldu. Bu hədəfin reallaşmasının ən böyük mərhələsi olan Fransız İnqilabında masonluğun rol oynaması, bu səbəblə olduqca mənalıdır.

İngilis tarixçi Michael Howard, The Occult Conspiracy adlı kitabında lojaların, inqilabın hazırlanmasındakı roluna diqqət çəkər. Howardın bildirdiyinə görə, inqilabın hazırlanmasında ən təsirli lojalardan biri, böyük ustadlardan Savalette də Lage tərəfindən qurulan "Gerçəyin Dostları" adlı gizli təşkilat idi. Bu lojanın siyasi fəlsəfəsi, inqilabı doğuran ictimai islahatın ana xəttlərini çəkirdi. Savalette də Lage ilə əlaqə içində olan bir başqa əhəmiyyətli loja, Neuf Soeurs (Doqquz Bacılar) lojası idi. Üzvləri arasında Voltaire, Benjamin Franklin, Paul Jones kimi adların iştirak etdiyi loja, xüsusilə Kilsənin dini təhsil sisteminə qarşı tündülər bir alternativ inkişaf etdirməyə çalışmışdı. Tarix, ədəbiyyat, kimya və tibb mövzularında Kilsə təliminin tamamilə xaricində və tamamilə tündülər nəzəriyyələr inkişaf etdirildi. Bu loja tərəfindən qurulan Apollo Kolleci, inqilab əsnasında Lycée Republican adını aldı.

Masonluğun, inqilabda böyük rolu olduğu, inqilabın dərhal arxasından qələmə alınan müxtəlif kitablarda dilə gətirilmişdir. Məşhur bir iddiaya görə, Fransız İnqilabını odlayan qiyamın planı, 1782-ci ildə Wilhelmsbadda toplanan Böyük Masonik Konvansiyonda edilmişdi. Konvansiyona qatılanlar arasında inqilabın əhəmiyyətli liderlərindən Comte də Mirabeau da vardı. Mirabeau, Fransaya dönər dönməz Konvansiyon qərarlarının detallarını Fransız lojaları içində mütəşəkkil etmişdi. 42

İnqilabın pərdə arxasında əhəmiyyətli rol oynayan kəslərin başında isə Comte Cagliostro gəlirdi. Əsl adı Cozef Balsamo olan Sicilə doğulan Cagliostro, Almaniyada həm klassik mason lojalarına həm də İlüminati lojasına üzv olmuşdu. Bir müddət sonra inqilabın infrastrukturunu hazırlayacaq agentlərdən biri olaraq seçildi. Vəzifəs(n)i, bütün Avropanı gəzərək radikal və inqilabçı düşüncələri yaymaq idi. Sonunda Fransaya gedərək Jakobenlerə qatıldı. 1785dəki Böyük Masonik Konqressdə inqilabın hazırlığı ilə əlaqədar yeni əmrlər al/götürdü. Eyni il partlaq verən məşhur Kraliça Boyunbağıs(n)ı skandalının mərkəzində Cagliostro vardı. Skandal, Kraliça ilə Kardinal arasında bir eşq macərası yaşandığı təəssüratı vermək üçün təşkil edilmiş bir sui-qəsd idi və xalq arasında həm Kraliyetin həm Kilsənin etibarını böyük ölçüdə zəiflətdi. Skandalın masonların bir məhsulu olduğunu Fransız romançı Alexandre Dumas da doğrular. 43

Loja tərəfindən "agent-provokatör" olaraq vəzifələndirilən Cagliostro, Kraliça Boyunbağıs(n)ı skandalının və inqilaba zəmin hazırlayan daha xeyli çox inkişafın mərkəzində idi. 1787-ci ildə Londonda ol/tapıldığı sırada Parisdəki dostlarına yazdığı bir məktubda, yaxınlaşan inqilabdan danışmış, Bastille həbsxanasının basılacağını, Monarxiyanın və Kilsənin yıxılacağını və ağıl prinsipləri üzərində yeni bir din qurulacağını xəbər vermişdi. 44 Bu, şübhəsiz Cagliostronun inanılmaz irəli fikirliliyindən deyil, loja içindəki üstlərindən al/götürdüyü kəşfiyyatdan qaynaqlanırdı. Çünki Michael Howardın ifadəsiylə, "1785-1789 illəri arasında Fransada iştirak edən çox sayda loja, monarxiyanı və qurulu/təşkilatı nizamı yıxmaq üçün full-time işlə/çalışırdı". 45

İnqilab həqiqətən də böyük ölçüdə bir mason əsəri idi. Masonlar inqilabı həm qurmaq istədikləri ictimai nizam üçün böyük bir mərhələ, həm də Məbədçilərə qarşı Fransa Kralının etdiklərinin bir intiqamı olaraq görürdülər. Qışqırdılmış yığınlar Bastille həbsxanasına doğru yeridiklərində Mirabeau, "Monarxiya, Məbədçilər Təşkilatının nəvələrindən öldürücü bir zərbə al/götürdü" demişdi. 46 Bu vaxt, içindəki məhbus sayının iki əlin barmaqlarını keçmədiyi və heç bir strateji əhəmiyyəti olmayan Bastille həbsxanasının bu cür böyük bir simvol halına gətirilməsinin də bir mənas(n)ı vardı: Məbədçilərin Böyük Ustadı Jacques də Molay 1314-cü ildə edam edilmədən əvvəl, uzun müddət Bastilledə məhbus qalmışdı!... İnqilabla birlikdə madam Da Fasilənin intiqamı alınırdı, o halda əvvəlcə Bastille hədəf alınmalı idi. 47

İnqilabın içində masonluğun, daha doğrusu yeni-Məbədçilərin oynadığı rol, Cagliostro tərəfindən daha 1789-cu ildə etiraf edildi. Cagliostro Engizisyon tərəfindən həbs olunmuşdu və canını qurtarmaq üçün bildiyi hər şeyi bir-bir izah etdi. İzah etdiklərinin başında, Məbədçi ənənəs(n)i qoruyan masonların bütün Avropada zəncirləmə bir inqilab etmə planları gəlirdi. Masonların əsl məqsədinin isə, Məbədçilərin yarım buraxdığı işi bitirərək Papalığı yox etmək olduğunu, ya da Papalığın ələ keçərilməsinin hədəfləndiyini də etiraf etmişdi.

Masonların və İlüminati mənbəli inqilabçıların Fransız İnqilabını qızışdırmaq üçün istifadə etdikləri üsullar isə son dərəcə mərhəmətsiz idi. William T. Stillin, New World Order (Yeni Dünya Nizamı) adlı kitabında izah etdiyinə görə;

1789-cu ilin yaz və yaz aylarında İlüminatilerin taxıl bazarında reallaşdırdıqları manipulasyonlar nəticəsində süni bir buğda darlığı yaradıldı. Bu vəziyyət o cür geniş bir aclığa gətirib çıxardı ki, bütün ölkə qısa zamanda qiyam qaldırdı. Hadisələrin başını çəkən adam, Fransa Böyük Şərq (Grand Orient) Lojasının Böyük Ustadı Orleans Dükü idi. İlüminatiler, xalqın çəkdiyi ağrıları bir vasitə olaraq istifadə edərək yaratdıqları narahat mühitin inqilabçı hərəkətlərinə faydalı olacağını planlamışdılar. Həqiqətən də, qidan anbarlarını bloka edərək və Milli Məclisdə bütün islahat cəhdlərini maneə törədərək vəziyyəti yaxşıca pisləşdirdilər və xalqı tam mənasıyla aclığa məhkum etdilər...

Əvvəlcə bütün ölkədə eynivaxtlı bir çaxnaşma duyğusu yaradıldı. Kənddən kəndə, şəhərdən şəhərə gedən atlılar, yurddaşlara "quldurların!" yaxınlaşmaqda olduğunu və özlərini qorumaq istəyirlərsə silaha sarılmaları lazım olduğunu bildirdilər. Ayrıca, yurddaşlara bütün bu hadisələrin məsullarının malikanelerde və qalalarda gizləndikləri, şəxsən Kralın buraları atəşə vermələrini buyurduğu deyildi. Fransa Kralına bağlı olan xalq bu əmrlərə peyk. Artıq alovların nəzarət edilməsi qeyri-mümkün idi, yağma və dağıtma sürərkən, anarxiya getdikcə yayılırdı.

Fransız İnqilabıyla birlikdə əksəriyyəti mason olan Jakobenler böyük bir terror dövrü başlatdılar. Başda din adamları və monarxiya yanlıları olmaq üzrə on minlərcə insan giyotine göndərildi və Fransa tam bir qan gölünə çevrildi. Bu vəhşiliyin bəzi detalları və bu detallarda iştirak edən masonik mesajlar olduqca düşündürücü idi:

Paris küçələri terrora təslim olmuşdu. ..1793 Noyabrında bütün Fransada rahiblərin öldürülməyə başlanması, dinə qarşı bir kampaniyanın qüvvəyə girdiyini ortaya qoyurdu. Bütün qəbiristanlıqlara, İlüminatilerin məşhur şüarı olan "Ölüm Sonsuz bir Yuxudur" sözlərini ehtiva edən yazılar asılmağa başlandı. Parisdəki kilsələrdə "Ağıl Bayramları" adı altında əyləncələr təşkil edilir, fahişələr tanrı tərəfindən kimi taxta çıxarılırdılar. Bu mərasimlərin bir adı da "Exoterion" idi və Weishauptun qələmə aldığı "Eşq Tanrıçasının Müqəddəs hesab edilməsi" adlı bir şeiri nümunə al/götürürdülər...

1793-cü ilin sonlarına doğru, yeni inqilab rəhbərliyi, ədədləri yüz minlərə çatan işsizlərlə yüz/üz yüzə qaldı. İnqilabın liderləri, sonradan bütün diktatorların təqlid edəcəyi yeni bir "terror" proyektini tətbiqə keçirdilər: "əhali azaldılması." Məqsəd, Fransanın 25 milyona çatan əhalisini 16 milyona endirmək idi. Robespierre, əhalinin azaldılmasını qaçınılmaz tapırdı...

Əhalinin azaldılması ilə vəzifəli inqilab komitəsi üzvləri, gecə gündüz xəritə başında hər şəhərdə qaç/neçə kəllənin kopartılması lazım olduğunu hesablayırdılar. İnqilab məhkəmələri kimlərin ölməsi lazım olduğuna qərar verir və sonu gəlməz bir qurban sürüsü giyotinin yolunu tuturdu. Yalnız Nantesdə, bir gecə içində 500 kimsəsiz uşaq şəhər mezbahasında öldürülür, 144 yoxsul qadın çaya atılırdı. 48

Bu vəhşilik, başda ifadə etdiyimiz kimi, Məbədçi ənənənin və bunun nümayəndəsi olan mason dərnəkləri və İlüminati üzvlərinin dinə və monarxiyaya olan nifrətlərinin bir məhsulu idi.

1796-cı ildə Fransada The Tomb of Jacques də Molay (Jacques də Fasilənin Məzarı) adlı bir kitab nəşr olundu. İçində, Fransız İnqilabının, mənbələri Məbədçilərə uzanan masonlar tərəfindən edildiyi izah edilirdi. Bir il sonra Cizvit rahibi Father Bamuel, Memoires pour sərər də l'histoire du Jacobinisme (Jakobenizm Tarixindən Xatirələr) adlı bir kitab yazdı. İçində Məbədçilərin mason görünüşü altında hələ də var olduqları və inqilabı da onların etdiyi izah edilirdi. Rahib, İngilis Vətəndaş müharibəsininin də bir Məbədçi dəzgahı olduğunu yazmışdı. 49

1808-ci ildə Parisdəki St. Paul Kilsəsində Jacques də Fasilənin xatirəsinə bir xatırlama mərasimi təşkil edildi. Mərasimdə iştirak edən masonlar, eyni Orta əsrlər Məbədçiləri kimi geyinmişdilər. De Fasilənin sümükləri və bəzi şəxsi əşyaları üzərində ritüeller edildi. Masonlar daha sonra mərasimi çölə daşıyararaq Məbədçi bayraqları ilə Paris prospektlərində yeriyiş etdilər. 50 5 əsr əvvəl Kral və Kilsə tərəfindən Parisdə edam edilmiş olan Jacques də Molay bu dəfə yenə Parisdə mərasimlə xatırlanırdı.

Kilsə də Kral da artıq yox idi çünki. Və ortalıq qan gölü idi.