Türkün dili

Türkün dili tek sevgili,istekli dil olmaz,
Özge dile qatsan,bu esil dil esil olmaz.
Öz şerini farsa,erebe qatmasa şair,
Şeri eşidenler,oxuyanlar kesil olmaz.
Pişmiş kimi,şerin de gerek dad-duzu olsun,
Kend ehli bilirler ki,doşabsız xeşil olmaz.
Sözler de cevahir kimidi,esli bedelden
Teşxis veren olsa,bu qeder zir-zibil olmaz.
Şair ola bilmezsen anan doğmasa şair,
Missen,a balam,her sarı köynek qızıl olmaz.
Ötmez,oxumaz bülbülü salsan qefes içre,
Dağ-daşda doğulmuş deli ceyran hemil olmaz.
İnsan odu tutsun bu zelil xalqın elinden,
Allahı seversen,bele insan zelil olmaz.
Herçend Serabın südü çox,yağı-balı çoxdu.
Baş erşe de çatdırsa,Serab Erdebil olmaz.
Millet qemi olsa,bu cocuqlar çöpe dönmez,
Erbablarımızdan bu qarınlar tebil olmaz.

Səttar xan 1868-ci ildə Qaradağ vilayətinin Canalı kəndində bir alverçi ailəsində anadan olmuşdur.
1905-11-ci illərdə baş vermiş Məşrutə hərəkatı Səttar xanı böyük sərkərdə səviyyəsinə qaldırdı. 1907-ci ildə Təbriz şəhərinin Əmirxiz məhəlləsinin fədailərinə rəhbərlik edən Səttar xan özünün qəhrəmanlığı və şücaəti ilə bütün fədailərin sevimli sərkərdəsinə çevrildi.

Şura Məclisi topa tutulduqdan sonra şahın 40 min nəfərlik silahlı qüvvəsi inqilabın beşiyi Təbriz şəhərinə hücum etdi. 1908-ci ilin iyun ayında Səttər xanın rəhbərliyi altında Ali Hərbi Şura yarandı. Ali Şuranın baş komandanı Səttar xan və onun müavini Bağır xan, üzvləri Əli Müsyo, Hacı Əli, Seyid Haşim xan təyin edildilər. 1909-cu ilin aprel ayına qədər Təbriz üsyanı düşmənə böyük tələfat verməklə onun silahlı qüvvələrini Təbrizdən çıxarmağa nail oldu. Bu vuruşda Səttar xan və Bağır xanın qəhrəmanlığı nəzərə alınaraq Azərbaycanın əyalət əncüməni öz iclasının qərarı ilə Səttar xana "Sərdari-milli" (Xalq sərkərdəsi) və Bağır xana "Salari-milli" (xalq rəhbəri) fəxri adları verd

İranın inqilab tarixində görkəmli yer tutan böyük alim, mütəfəkkir və siyasətçi Şeyx Məhəmməd Xiyabani 1879-cu miladi tarixdə Təbriz şəhəri yaxınlığında yerləşən Xamnə qəsəbəsində anadan olmuşdur. O, Xamnədəki məktəbi bitirdikdən sonra Mahaçqalada ticarətlə məşğul olan atası Hacı Əbdülhəmidin yanına getmiş, az müddətdən sonra Təbrizə qayıdaraq din elmlərini öyrənməyə başlamışdır. Xiyabani Təbrizin tanınmış ruhanisi Əngəcinin yanında oxumuş, onun ən görkəmli tələbələrindən olaraq, müctəhidlik dərəcəsinə yüksəlmişdir. Bundan əlavə, Xiyabani nücum, heyət və hesab elmlərini məşhur münəccim Mirzə Əbdüləlinin yanında mənimsəmiş, kəlam - islam fəlsəfəsi və ədəbiyyat üzrə məşhur alim olmuşdur. Şeyx Məhəmməd Xiyabani fəsahətli və gözəl danışığı ilə Təbriz əhalisinin hüsn - rəğbətini qazanmış, Təbrizdə məşhur ruhani və inqilabçı Siqətülislamın tövsiyəsi ilə Xiyaban məhəlləsində Hacı Kərim xan məscidində imam və vaiz olmuşdur.

Buyurun hörmətli blog isdifadəçiləri bir birindən maraqli cilpaq şəkillər davami click edin baxib zövq alın fikirlərinizi bildirməyi unutmayin

hörmətlə Molla Nəsrəddin

• Elə adamlar axtarın ki, onlarla söhbət yaxşı kitaba bərabər olsun. Elə kitablar da axtarın ki, mütaliəsi filosoflarla söhbətə dəysin.

Ə. H. Bəhmənyar

***

• Bədii əsərin ömrü onun xalq tərəfindən bəyənilməsindən asılıdır.

S. Vurğun

***

• Kişi bir sənəti bilər xalis
• Çoxuna meyl edən qalar naqis

Seyid Əzim

***

• Yaxşı kitab çox qiymətli xəzinədir.

H. Zərdabi

***

• Axmaqlarla oturub-durmaqdansa, kitabla tənha oturmaq yaxşıdır.

Q. Zakir

***

1

Kişi ol, əgər sən qadın deyilsən,
Bir an oxşamazsan başımı nədən?
Zər verər busəmə dünya şahları,
Zərsiz sən bir busə almazsan məndən!

2

Görüşdə şəftəli bir bəhanədir,
Alma, üzüm, duzlu püstə, de, nədir?
Narım, alça olma, badam gözlərim
Üzüm giləsitək yaş tökər bir-bir.

3

Hər iki dünyanın kərimi sənsən,
Qocaya, cavana kömək edənsən!
Sənin rəhmətinə əminik, allah,
Könlümüz şad olur sənin feyzindən.

Bir gün bir xan məclisdə dedi ki, hər kim öz övrətindən
razıdırsa, ayağa dursun. hamı qalxdılar, ayağa durdular,
məgər şəxsi ki, qalxmadı.
Xan dedi:--Ey şəxs, məgər sən övrətindən razısan ki, ayağa
qalxmadın?
O cavab verdi ki, yox, sənə fəda olum, bu gün övrətim qıçıma
belə vurubdur ki, qıçım şikəst olubdur. O səbəbdən qalxmadım.

u әhvalat ki, aşağıda rәvayәt olunur, şayәd köhnәlmiş vә çeynәnmiş mәsәlәlәr qәbilindәn nәzәrә gәlә; zira nikah vә talaq söhbәtlәri xah hekayәlәrdә, xah mәqalәlәr vasitәsilә bizim türk mәtbuatında dәfәlәrlә yazılıb, oxunub vә eşidilibdir. Vә lakin o әhvalat ki, mәn onun  barәsindә söhbәt açmaq istәyirәm, zәnn edirәm az-az ittifaq düşsün vә bәhәr hal xeyli maraqlı vә  eşitmәlidir; o dәrәcәyә kimi ki, indi, Oktyabr inqilabının on illiyinin müqabilindә belә bir hadisә xariqüladә vә  ağla sığışmayan bir "nağıl" hesab oluna gәrәk. Vә lakin hәqiqәtdir vә bu hәqiqәtin şahidi hәqir özüdür.

O şәhәr ki, әhvalat orada vaqe olub, Araz çayına yavıq Azәrbaycan şәhәrlәrinin biridir. Vә necә ki, dindar İran torpağının qonşusu, bu şәhәrin әhalisi dә iman әhllәrindәn bir zәrrә qәdәrincә geri qalan deyillәr: demәk olar ki, әhalinin küllisi allah-taala tәyin etdiyi ibadәt vә rәyazәtindә bәrqәrar, nәmazi-yomiyyә öz vaxtında; hәtta nafilә namazları vә sairә sünnәti namazlarını cabәca edәn müqәddәs bir camaatdırlar. Habelә ramazan ayının şәraitini tәfsilatla yerinә yetirmәk, hәcc vә ziyarәti-şühәda vә mahi-mәhәrrәmül-hәramda Kәrbәla  müsibәtini layiqincә yad etmәkdә birinciliyi qazanan müsәlmandırlar.

Hәmin bu dindar әhalinin vәtәnindә tәqribәn Oktyabr inqilabının qabaqlarında, yәni on-on iki il bundan qabaq bir allah bәndәsi yaşayırdı ki, onun ismi hacı Ramazan idi.

Hacı Ramazan "idi" demәkdә mәn ona işarә etmәk istәyirәm ki, bu bәndeyi-xuda indi daha hali-hәyatda deyil; bir neçә il bundan müqәddәm eşitdim ki, vәfat edibdir.

Davaminda daha 7 sekil var

Ayinə sevər candan rüxsareyi-canani,
Bir qayətə yetmiş kim, ayrılsa çıxar cani.

Fəryad ki, əks oldu ol kim görəyim derdim,
Ayineyi-rüxsarın lövhi-dili-heyrani.

Ol çahi-zənəxdanda derdim görərəm könlüm,
Könlümdə görər oldum od çahi-zənəxdani.

Azadələrin könlün cəm etmiş ikən qəflət,
Təprətmə səba, billah, ol zülfi-pərişani.

Yarə qəmi-pünhanim izhar edə bilməzdim,
Şadəm ki, rəvan oldu gözdən cigərim qani.

Dərdü qəmi-pünhanim fəhm etdi el ahimdən,
Yüz ah ki, faş oldu dərdü qəmi-pünhani.

Hicran gecəsin görgəc duzəx ələmin bildim
Kim, ruzi-qiyamətdir yarın şəbi-hicrani.

Candan keçəli buldum rahət qəmi-adəmdən,
Xoş hikmət ilə buldum ol dərdə bu dərmani.

Yarəb, nə səbəbdəndir kim, hiç əsər qılmaz,
Dildarə Füzulinin fəryad ilə əfqani.