Ürəyi qəfəsə salandan – uzaq!
Boynuna saç kimi dolanıb, birdən –
Səni ilan kimi çalandan – uzaq!
Vüqardır kişinin dünyada varı,
Vüqarla sağalır könül qübarı,
“Ya şöhrət, ya vüqar!” – dedi zəmanə,
Şöhrətdən əl çəkib tutdum vüqarı.
Kamal meyvəsini dərən istərəm,
Canını eşqinə verən istərəm,ы
Cismimi cismində görən çox oldu,
Ruhumu ruhunda görən istərəm!
Dünyamı axtardım mən Yer üzündə,
Tapmadım, murazım qaldı gözümdə.
Dolaşdım aləmi əli çıraqlı –
Axırda dünyanı tapdım özümdə!
“Qarğa bülbül oldu”, - desələr, - inan!
“Alaq sünbül oldu”, - desələr, - inan!
Səbirli bəşərin dözüm kasası
“Qızıl qanla doldu!”, - desələr, - inan!
Palçıq üstə çıxdı, dağ altda qaldı,
Şikəst üstə çıxdı, sağ altda qaldı,
Zəmanə nehrəsi tərs çalxalandı,
Ayran üstə çıxdı, yağ altda qaldı.
Dünyadan yaraşıq yaman azaldı,
Ürəklərdən işıq yaman azaldı,
Bulanıq sulara qərq oldu aləm –
Adamlar çoxaldı, İnsan azaldı.
Könül yarasını bağlayan yoxdur,
Kədərdə sel kimi çağlayan yoxdur,
Yaman günə saldı zaman insanı –
Ölünün üstündə ağlayan yoxdur.
Davamı...






